خداحافظ استاد

مضراب که میگیرم  پیر پرنیان پوشی مجال گردش بی گاه می گیرد.... به گردشی و درنگی  مایه می گرداند و آنگاه دور می شود .... من می مانم و رمزی که گفت از عشق به تماشای گریه ی بید در باد و دستانی که در دور دست ها پرده به پرده تا بیداد می برد....

mohammadreza lotfi

 

ندانمت که چواین ماجرا تمام کنی

ازین سرای کهن راهی کجام کنی

دراین جهان غریبم از آن رها کردی

که با هزار غم و درد آشنام کنی

بسم نوای خوش آموختی و آخر عمر

صلاح کار چه دیدی که بی نوام کنی؟

---------------------------------------------------

بخشی از آلبوم گریه بید محمدرضا لطفی

/ 1 نظر / 40 بازدید
melika

سلام وبلاگی خوب و مفیدی داشتی.لطفا به سایت ما هم سربزن و نظر و پشنهادات رو بده . خوشحال میشم لینکم کنی موفق باشی . ملیکا آدرس سایت من : 5char.ir